Duyulması gerekeni söylemek...

Normalin aksine
Ona doğruyu söyledim
en mutlu anlarımızdan bi tanesinde
bak dedim
şu an kalkıp gidebilirsin hayatımdan
ardına bile bakmadan
tünelin sonunda olmayan
gerçek ışığa koşarsın
tekerlikli sandalyenden bi anda fırlayıp
başlangıçta
şehrin ışığı ve sesi
insanların simetrik suratları rahatsız eder elbette
ama alışırsın bi süre sonra
ve bi pazar sabahı koşarken
zayıflamak için
akşamdan kalma
bankta yatan bi adamı ayıplarsın
farkında olmadan
kurtulursun
isa gibi
denizi ikiye yarıp
arkana bile bakmadan
daha güzel bi yere
daha güzel bi hayata gidersin
ama
on dakika daha sarılmaya devam edersen bana
son tren de kalkmış olacak
biraz daha çirkinleşeceksin
ve seni becermek isteyen erkek sayısı
biraz daha azalacak
pişmanlığı aklına getiremeyecek kadar
kafan iyi uyanacaksın sabahları
ayrıca
görmüyor musun insanlardan ne kadar nefret ettiğimi?
bazen düşünmüyor musun hatta
seni de sevmediğimi
yoksa yok yere mi ağlıyorsun
uzun da sayılmayacak gecelerde
cehennemden ötesinde bi şey yok
güven bana
git ve yaşa
onlardan biri ol
benim olamadığım
mahallede topu olup
kendi oynamayan
kimseyi de oynatmayan çocuğum ben
herkesi mutsuz edebilirim
aynı anda
o yüzden
hala dakikalar varken kurtulmana
git hadi
açtım kafesin kapısını son kez
herkese
bu gün.