Jamey Jasta ve Delilercesine sevdiğimiz Kirk babamızın Side project'i olan KOS'un yeni albümünü an itibariyle dinliyorum.Kirk'ün vokallere girdiği her şarkı ayrı bir tat albümde en başta.Bunu rahatlıkla söyleyebilirim.Her ne kadar JJ kendini vokallerde hayvan gibi geliştirmiş olsa da bu herifin sesinin yanına yaklaşamıyor.Uyum olarak öle şahane uymuşlar diyebilceğimiz bir durum da söz konusu değil albümde.Grubun 2. albümü olmasına rağmen ilkinden farklı bir tarz yada üzerine ekleme gibi bişi söz konusu değil fakat daha Crowbar bir albüm olmuş diyebiliriz.
Albüm niye bir Down albümü olamıyor diye kafa yorarsakta bu sorunun tek bir cevabı olduğunu görüceksinizdir eninde sonunda.O da JJ'da Phil Anselmonun agresifliği ve içtenliği yok.Besteler genelde aynı kalıp olmasına rağmen grup burda bir ayrıma giriyor ve diğerleriyle kıyaslandığında bir adım geride kalıyor ister istemez.Anselmo güneyin öfkeli ve duygulu çocuğuyken,jasta doğu yakasının Hardcore boy'udur.Etkilendiği vokal tarzından,sevdiği gruplara kadar herşeyi bu mevzu etkiler.
Farkı da bir sonra ki Down albümünde açıkça görüceksinizdir.
Albüme bakacak olursak,Kirk ve Crowbar severleri tatmin edicek bir albüm olmuş diyebiliriz.Özlemişiz.
Kazımasyon rifflerin bol olduğu kadar duygusal ayı modunda da şarkılarımız mevcut albümde.
Şu ana kadar albümde ki en beğendiğim parçalar;
"God’s Law in the Devil’s Land, From Heroes To Dust"
Tracklist;
Enlightened to Extinction
God’s Law in the Devil’s Land
Monuments of Ash
Behind the Blackest Tears
Envision the Divide
From Heroes To Dust
Along The Path To Ruin
With Barely A Breath
The Death We Owe
Sleeping Beast
Torchlight Procession
Salvation Denied
Beğendiğim 2 şarkıda Crowbar albümünden fırlamış gibi.Özlemişim amk. 7/10
