18 Mayıs 2011 Çarşamba

Until the End of Days

Niye böyleydik ki biz... Ulaşmak isterken ulaşamadım. Ev adresin vardı, ev telefonun da vardı halbuki. Ama onları da kullanmadım. Aslında gayet de cesaretim ve söyleyeceklerim vardı ailenden biri telefonu açarsa. Okuldan arkadaşıyım felan derdim heralde. Gerçi şu boru gibi sesimle ne kadar yerlerdi orası da muamma ama.

Birgün Burgerking'den yemek siparişinizi benim verebilmem için aldığım adres hala yazdığım defterde öyle bana bakıyor arada. Bir de verdiğin resimler elbette. Gelsem mi diyordum arabayla yatsam orda öyle felan.Beklesem... Görsem seni sonra da siktir olup gitsem diyordum
Sonra da yetmez ki bir de nasılsın diye sormam lazım diyordum.
Ben çok fazla şey istiyordum hala.
Hep de böyle olmuştu zaten.

Eh şimdi birşeyler değişti tabii. Bak buraya aylaaaar önce yazdığım bir yazıyı koyuyorum şimdi. Kafamı bozmayın. Daha çok şey yazmıştım onları da koyarım istersem. ŞŞŞşşşşş

0 yorum:

Yorum Gönder