Leş

Daha ne kadar leş yazılar okuyacağım yada şu blogta insanlara okutmak zorunda kalacağım bilmiyorum ama hayal dünyasında yaşayan, götü tavanda, kendi ruhani bunalımlarını, eksikliklerini,yapamadıklarını, ancak birilerine bok atarak yok sayabilecek insanlar tanıdığıma pişman oluyorum. Evet oluyor bazen yapıcak birşey yok.

Tam bir fiyasko herşey. Hea evet buna rağmen buralara bazen birşey karalıyorum. Kimine göre saçmalıyorum kimine göre hala bazı durumlardan kurtulabilmiş değilim. Ama yanılıyorsunuz bebeğim.

Ben kendim için yaşıyorum. Gene ne yaptıysam ne yapıcaksam da kendim için yapıyorum.
kendini nimetten sanan salyangozlara karşımda olsalar bundan daha farklı konuşmıcağımı hatırlatıp, burda benim özelimde yazdıklarım hakkında ipe sapa gelmez yorumlarını da gevrek ağızlarından içeriye geri sokmalarını öneriyorum.

Hayatında attığı tek kararlı adım, verdiği tek ciddi karar, arkasında durduğu düşünce olmayan, yaptıklarından utanan tanıdığım en lame bu kişiye burdan cevap yazmak bile benim için artık vakit kaybıdır.
Ama şunu hatırlatmak için yazdığımı gene söylüyorum.
Bir siktirin gidin.
Sizi rahatsız mı ettim?
Bir kez telefon açıp buna yakın birşeyler mi söyledim?
yada telefon mu açtım?
Atlayıp karşınıza mı çıktım?


Gerçi farkında bile olmadığınız pek çok sürede hayatınızdan haberdardım.
Ama şimdi farkına varabileceğinizi varsayarak sikimde olmadığınızı vurgulamak isterim.

haberdar bile olmadığın o sürede harcadığım birkaç saate bile acıyorum artık.
Daha fazla birileri şuraya belki senin belki de çok başka birşeyler hakkında birşeyler karalarken "hahay sikimde değilsiniz" tadında birşey yazma. He istiyorsan yaz ama bence yazma. Sikinde değilse sadece bakma bence. Görme. İlgilenme. Zira ben böyle birşey iddia etmiyorken yaptıklarım ne kadar tutarlıysa, sen aksini iddia ediyorken şurda ki yorumlara cevap vermen esaslı bir fail.

Çok leşmişsiniz biliyormusunuz?