Biri Bakarken Yapamıyorum...

Yazamıyorum yani...

Ama...
Hep saygı duydum...Hala da duymak istiyorum.Yaşadıkların, olaylara yaklaşımın hep takdirimi topladı bunca zaman.Ama keşke ağlak bakan büyük büyük göz bebekleri demeseydin ardından bakan bu gözlere ya da bitti diye bir insanı eşşeğin götüne sokup çıkarmasaydın, gerçekten ben de bugün bu durumda olmazdım sanırım.
Yoksa bitti diye kimseye tek kötü söz söyleme yanlısı biri olmadım hiçbir zaman.Yapılcak iş değildir bu.Ne kadar gözbebeklerim büyüse de o kadar da değil...
Toz kondurmadım. Aranıcak bir hata varsa kendimde aradım.Ve hala da kendime diyorum.Yapılmış bir yanlış varsa bunu ben yapmış olabilirim.

Ama bırakalım da bu yanlış olmasın artık. İnan böyle yorumlanmasaydı aramızda geçen süre hala buraya gururla yazabilirdim bir çok şeyi.Ne kadar şanslı olduğumu. Biliyordum çünkü gülümsenilen zamanların en azından yapmacık olmadığını...
Sonrası içinse kimseye suçlayamam.sen beni suçlayabilirsin istersen.Aşağılayabilirsin hala bunlara kafa yoruyor diye belki...Gerçekten böyle düşünüyorsan da görmezden gel gitsin artık.Her gece 10 kez uykumun bölünmesinden yorulmamışım ben.İnan o derece boğulmuşum ki bir noktada dediklerine,bu pişman yaklaşımına bile göz yumabiliyorum...Ama ne gerek var ki? Belki de hala güzel hatırlıyorken herşeyi...


Sevgililer günün kutlu olsun.