jamais vu

= akıl fukaralığıdır.

Tapınmak, tapmak basit kavramlardır.Bunların altını dolduran şeyler duygulardır.Sevmenin halleridir bunlar.Seven insan yapar bunu.Anlar.Başka manalar yüklemeye çalışmaz.Olabildiğince anlaşılırdır aslında.Gerçek manasından her ne kadar uzak olsa da...

Eğer bu kelimeyi gerçek manasında almıyorsan, ki o kadar basit olmadığını düşünüyorum, sevmeyi seçmemelisin.Arkadaşlık bile kurmamalısın hatta.İnsan değer vererek hata yapmaz.Yada değer veriyor diye kimsenin tanrısı da olmazsın.Ancak kendini öyle sanırsın.Halbuki çok seviliyorsundur.Zaten bunu da eğer içinde ki insani duyguları kaybetmemişsen hergün yaşıyorsundur.

Tapmak beklentisiz sevmektir.
Kalmak değil isteyerek ve severek orda olmaktır.
Yolculuğun bittiği noktadır.

Küfür gibi yaşıyorsun kendine. "olmadı" diye karşında ki kişiye aşağılık gibi davranmak, kendini tanrı olarak görmek değil sadece kendi hatanı başkasının üzerine yıkmaktır.Değil tanrı en basit insan reaksiyonu.Ama benden sana bir tavsiye kendini öyle görme.
Benim tanrıya inancım yada herkesin tanrıya olan inancı zaten çok başkadır.Ben onsuzda yaparım.Sen de yaparsın.Herkes yapar.

Ben istediği gibi yaşamak için hayatının birçok önemli parçasına hiç düşünmeden çizgi çekmiş biriyim.Gene çekerim.Güçsüz mü sandın? Bu acaba söylediklerine inandığımdan kaynaklı olabilir mi?
"Baştan beridir olan" problemleri göremediğimden mi? yoksa hissettirmediğinden...

Ne gerek var ki? Haklısın. Keşke bu cümleyi kendine birkez olsun sormuş olsaydın.Baştan beridir olamıcağını kendine inandırsaydın.
Ne gerek vardı ki 2 sene boyunca kafanda hayali bir karakter yaratmana?Birşeylere tutunmana?
Ne gerek var ki yaşamana bütün bunları?
Ne gerek vardı ki sevmeye ve bunu dile getirmeye.
Ne gerek var ki yaşamaya?
Ama aşılır tabi ki bunlar.
Sen yıkarsın herşeyi.Yakarsın 3-5 kağıt parçasını olur biter.
Keşke ben de nereyi yakmam gerektiğini bilsem.
Ama bununla ilgili bir problemim yok benim.
İstediğini vermiyorum sana üzgünüm.Ama tek üzgün olduğum konu bu.
Bakış açısının 180 derecesini görmüş, ne yaşadığını ne hissettiğini bilen ve bu noktada da ne yapması gerektiğini farkında olan biri olduğumu unutturmasın bu sana.
Farklı bir fikir, farklı yaşamlar, farklı insanlar gördüğünde "ahaaa" şeklinde maymun olup varolduğum pozisyondan sıkılıp,bunalmayı "yeni farklı tadlar ariyim" triplerini ben üzerimden atalı epey süre oldu.
O yüzden git ve duygularını kaybet.
İsmini bilmediğin insanlarla seviş.Git yıllarca yaşayabilceğin en uçta yaşa.Sonra mütevazi ol.Kimse çakmasın durumu.Rahat ol.Rahat ilişki yaşa.Endişen felan olmasın.Güven diye bi sorun olmasın.Çünkü kıskanma.Sonra farket...Karşında ki bir yabancı...
Ama unutma.Dönüp dolaşıp geliceğin nokta burasıdır.Benim yanım değil.Benim halim.
Benim duygularım.Arıcağın tek şey "gerçeklik" olucaktır. Eğer hala tanrı olduğuna inanmıyorsan...