şuan saat sabahın 5'i arkadaşım sızıp kalmış ve ben yaklaşık 2 saattir bu şarkıyı dinliyorum.Pearl jam'i severim.Öyle her albümü felan yok elimde ama ten albümünü hatim felan etmişimdir.Black hayatımın belli dönemlerinde arka plan müziği olmuştur...ama şuan daha önce 2 defa izlediğim into the wild'a ait soundtrackten olan bir parçayı yeni farkediyorum ve sanırım hayatımda hiç bu kadar etkilenmemiştim bir şarkıdan.Bilmiyorum başkası ne hisseder ne alır bu şarkıdan.ama Eddie her "I'm falling" dediğinde düşüşlerim gözümde canlandı."I'll always be better than before"dediğinde hep yapmak istediklerim ve geç kalmışlıklarım, yapmak istediklerim ve vazgeçtiklerim...yapamadıklarımı düşündüm.
"let me feel I'm falling safely to the ground" dediğinde gerçekten bunu hakettiğimi düşündüm.Yere çakılma hissi bazen gerçekten yaşamamız gereken bir duygu...
"lights go out" diyor...hayat kaynağımın bittiği hevesimin kalmadığı o gecelere döndürdü beni...hepimizin ışığı en güçsüz zamanımızda olmaz zaten.en ihtiyaç duyduğumuz zamanda karanlıktayızdır.Ama en görebilceğimiz şekilde.Zira o karanlıkta zihnindekilerle başbaşa kalırsın.yüzleşirsin...
Bazıları o karanlıktan aydınlığa çabuk çıkar,bazılarının ki ise zaman alır...Benim ki zaman aldı sanırım o yüzden verdiğim geçici rahatsızlıktan dolayı özür dilerim...
Ayrıca Eddie ne yaşadı bilmiyorum ama içi sıkılmamış bir adam notaları biraraya getirip böyle bir şarkı yapamaz.Herneyse yaşadığı belki onun kadar değil ama 1 gece kadar uykusuz bırakmayı başardı beni...Philip Hansen Anselmo en çok oturup muabbet etmek istediğim adamdı.Şimdi de en çok dertleşmek istediğim adam olarak Eddie Vedder'i ilan ediyorum.Bir de ben çaliyim o söylesin felan ağlak ağlak takılalım...O da lazım...Yoksa böyle yastığa kafanı koyduğun an mp3ünden bir yükselir bu adamın sesi rezil olur bütün gecen...püh amına koyim neyse lan bişi demiyorum.
0 yorum:
Yorum Gönder